No i mamy jesień

Niestety ta złota jakoś przeminęła – szkoda bo akurat wraz z pluchami można odłożyć aparat na półkę. Nawet ptactwo gdzieś się podziało – mimo że zgodnie z kalendarzem przyrody przeloty powinny trwać w najlepsze. Spoglądałem w sobotę na niebo w Pomiechówku i nic, prawie zero ptactwa. Na osłodę tylko jakiś samolot przeleciał mi nad głową. Ale nie żałuje wyjazdu – cisza, spokój i łąki zasnute mgłą. Trafiło Sue i troszkę fotograficznych tematów: Wkra wśród barw jesieni, stado koni wypasane luzem na łące czy wreszcie kilka czapli białych które poderwały się do lotu. Az żal było wracać. Nic może niedługo tam wrócę, w końcu czas zebrać tarninę, akurat po pierwszym ochłodzeniu ;)